İHBAR

ihbar

İhbar ediyorum kendimi gözlerine
İhbar ediyorum ezilmiş kalbimi
Çocuksu sevinçlerimi bir kenara atıp
Yılan derisinden çizmelerimle
Yere yarım yamalak basıyorum
Yere çeyrek çemelek basanlara
ise
küfür
ediyorum

Çok geçmeden bütün derimi
çıplak bir yılana bağışlıyorum
Damarlarımı çıplak kızların peşinde koşan
çapkın bir adamın ağzına veriyorum

Üşüyen ya da ne bileyim titreyen
bir sokak çocuğuna tilki postundan
kürkümü giydiriyorum
Hayvan severler çocuğa kızıp artık para atmıyorlar diye
Tüm hayvan severleri teker teker falakaya çekiyorum

Bütün kanımı tek bir seferde yutuyorum
Nefes dahi alamıyorum

Hayat nefes alamazsa neler olur?
Bir şair daha mı can verir sessizce?

Yılan derisi çizmelerimde kan lekesi…

Uğur Ergün

7 Yorum

Filed under Şiir

7 responses to “İHBAR

  1. Doc. Dr. Oetker

    Iyi bir Veda siiri olabilir.
    Siir yazmaya veda anlaminda… Yanlis anlama, zirvede birakmak en iyisi derler ya.

    Beğen

  2. tıpkı ismet özel gibi, bu ülkede beni okuyacak narodnik kalmadı diyerek veda edicem 😀 ama sonra teoman gibi kuyruğumu kıstırıp şiire dönücem. this is it

    Beğen

  3. Doc. Dr. Oetker

    Sinirli bir animda seni kirmak icin yaptigim igneleyici esprimi olgunlukla karsiladin. 🙂 hayatin denge noktasi olgun olmakta yatiyor bence. Basina ne gelirse gelsin, icinde ‘bunda da mutlak bir hayir vardir ve basa cikamayacagim bir sorun olsaydi karsima cikmazdi, bu da halledilir’ dusuncesi varken, disari yansiyan sakin ve sarsilmaz bir durus. Agir adimlarla hayat okulunda yuruyen uslu ve caliskan ogrenci mode on. Deneyimlerimden vardigim sonuca gore, Icteki o dusunceyi ise en iyi, kuvvetli bir inanc saglayabiliyor. Olguncakalmak dilegiyle.

    Beğen

  4. bak ben toefl’ı veremeyip hazırlıkta kalınca çok üzülmüştüm. işte anne babadan iğneleyici laflar yemek, onların üzülmesi, sonra bir sene daha kaybetmek, arkadaşlardan kopmak falan filan… sonra tekrar hazırlığa başladım ve yeni edindiğim arkadaşlarla takılmaya, daha çok eğlenmeye başladım. sonra bir de merveyle tanıştım malumun. ve ondan sonra büyüdüm yavaş yavaş. olgunlaşan bir meyve gibi kızarmaya başladım. artık çalışmazsam başıma neler geleceğinin de farkındaydım ve çalışmayı öğrendim. birinci sınıfta kalan arkadaşları gördükçe, birde kalmaktansa hazırlıkta kalmak daha iyiymiş onu anladım ve hayatımın en güzel olayının hazırlıkta kalmak olduğuna inandım sonra. gerçekten bunu iyi ki yaptım. kısacası her şerde bir hayır vardır diyen atalarımızın ellerinden öpmek, gözlerinin yağını yemek lazımmış. bardağın sadece dolu tarafını görecek pembe gözlüklerin gözünde olsun yeter ki…

    Beğen

  5. Doc. Dr. Oetker

    Kendi dunyasindaki adam, kendi dunyasindan konusmayi birakmasin Tanri’yla. Cunku hayat nefes alamadiginda Tanri’yla bulusacagiz. Hoscakal. Tekrar gorusuruz belki. 🙂

    Beğen

  6. hahaha 😀 seni bir arkadaşım sanmıştım. konuşman fazlasıyla ona benziyor çünkü. şu an çok rezil hissediyorum kendimi. malumun falan dedim salak gibi yaa 😀

    neyse görüşürüz, dünyama tekrar beklerim 🙂 hoşçakal

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s