Monthly Archives: Ekim 2013

sensizlik üstüne denemeler

eski şubat kokan o kadın dondu ve kaldı. çünkü o benden biriydi artık. çünkü o benim kadınımdı. belli ki mat kırmızı bir ruj sürmüştü dudaklarına. ben de rengi kendinden menkul bir ruh sürdüm. ruhumu sürdüm. onun o şehvet dudaklarına. onun o mat o bal dudaklarına dudaklarımı sürdüm. yetmedi kutsadım. boynunu kutsadım. sonra göğüslerini. hayat işte. yaklaşık 3 ay önceydi bunlar.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı, Deneme

T E T İ K

Çünkü sen hep güzel olmak zorundaydın
Bir tetikte sevişiyor şimdi parmaklar-ım-ız
Parmaklarım kadar yalnızım, anlamıyorsun
Yalnızlığım kadar uçuyorum gök’yüzünde

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Şiir

k e l e b e k

gözlerimi yeni açmıştım. göz kapaklarım o kadar ağırdı ki. sanki yıllardır kapalıymış da ilk defa açıyormuşum hissi uyandırıyordu. hiçbir şeyi hatırlamıyordum. hiçbir şeyin farkında değildim. ne olduğunu anlamak istiyordum. üstümdeki bu mavi ve uzun gömlek hasta gömleğine benziyordu. ayağa kalkmakta zorlansam da bunu başardım. sonra uyuşmuş ayaklarımla. çıplak ayaklarımla. soğuk taşlara basa basa. ilerledim. kimse yok gibiydi. koridorda yavaşça ilerlemeye devam ettim. az ilerdeki odalardan birinden ses geliyordu. sanırım şu 202 numaralı mavi kapılı oda. üstünde küçük bir gözetleme camı olan kapılardan. yavaşça kapının yanına yanaşıp camdan şöyle bir baktım. şok edici bir görüntü vardı içerde. etraf kandan kırılıyordu hep.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

eski kırık kırmızı

açılmayı bekleyen bir kardelen sevinci
eski mavi geyikler diyarından iki buçukluk bir almodovar
beni sevmemeyi öğrenebildin mi bari?
gözlerimde eski kırık kırmızılar var

yıllar yüzyılı kendi kendine besteler yaparmış bir mor
dokuz canının dokuzunu da sevdiğine ödünç veren mağrur kedi
hadi hepsini geçtim beni sevmemeyi öğrenebildin mi şimdi?
dudaklarımda kırık bir gülümseyiş var

uğur ergün

Yorum bırakın

Filed under Şiir

apathy

eski sütçü babası adam ağlar dururdu parmaklarıma
dönüp arkamı çekip gitmişliğim bundan değildir
ben beni bileli uğur ile ben
eski sütçüyle yakar dururdum geceleri

Okumaya devam et

1 Yorum

Filed under Şiir