ÖLÜM SARIŞIN YÜRÜR

28709_393795778422_2601797_n

On iki çeyrek ve sancısı bir devrimin
Taşlı sokaklarında yürürken seninle
Saçmalamak birdenbire ve dağılmak
-Ölüm sarışın yürür-

Gözlerinin içinde bir acı büyüyordu
Gözlerin acı içinde büyüyordu
Ve karanlık
Canımızı yakıyordu
Karanlığın başka hiçbir işlevi yoktu zaten

Nasıl olur bu?
-Yani nasıl ağ örer örümcek köşelere?-
Bundan kime ne?
Ya da bir Çingene neden kalp krizi geçirip yere yığılır?
Bunu da kimse umursamıyor artık.

Sakın unutma
Ölüm sarışın yürür devrim taşlı sokaklarda
Devrim diyenler havada asılı kalıyor son zamanlarda

Saat on iki buçuk tik takları, pencereden
Akıp giden bir zaman, cebimde, aylar, yıllar
Bir takvim
Onlar bizim tek kendilcilliğimiz
Kendilcilliğin ne demek olduğunu soruyorlar bana
Kendilcillik bulutların kırılması gibi bir şey
Bulut kırıkları batarken ayaklarıma
Fırlayan şimşeklerle gözlerinden
Bir bulutun kendilcilliğini sevmek

Kalbimde hiç görülmemiş bir kum saati sessizliğiyle
Hiçbir şeyim yok artık
On ikiyi kırk beş geçen bir saatten başka

Her ölüm bir Çingene sesinin kırılışıdır aslında

(eksi21 dergi ŞİİR sayısı – #3 | Mart 2019)

Uğur Ergün

*19 Mayıs 2010

Yorum bırakın

Filed under Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s