Monthly Archives: Haziran 2014

BULUT KAÇAKÇISI

Bir sürü bulut kaçırıyorum
Denizden büyük büyük gemilerle
Denizi ikiye yaracak kadar kocaman gemiler
Mutlu taklidi yapıyorum arada bir
Bir yıldızı bacaklarından asıyorum
Sen elini omzuma atıyorsun

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Şiir

moonlapse vertigo

Kahveye günle başladım. Güneşin ilk ışıklarıyla geyikler cehennemi geçiyor gözlerimden. Bir de tren. Tren nedir ki? Uzun süredir oynadığım oyunu katlayıp bir kenara koydum. küçük ve güzel yıldızlarla yan yana koydum. çocuk yüzlü adam baktı kaldı suratıma. Afili bir şeyler yok gibiydi yüzümde. Gözlerimin altında uykusuzluğun eseri morluklar. Gözlerimin altında uykusuzluktan kalma torbalar. Keşlikten değil. uykusuzluktan. Sanki hep oradalar. Sanki hep orada beni bekliyorlar.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı, Deneme

dünyayı tek bir lokmada yutarsam

kendi geçmişime bile sahip olamıyordum. kaldı ki başkasının yani başkalarının geçmişine. sahip. olmak. zor. tabi zor. evet anlıyorum. yani? sonra? peki gerçekten soruyorum yani sonra? sonrası olmayan bir balıkçı balık tutmayı seçer miydi? yani sonrası olmadığını bilseydi. ve inansaydı buna. yani tüm varlığıyla buna inansaydı. zordu. yani ölmekten bahsetmiyorum bakın. dikkatle okuyun beni. kelime aralarımı kaçırmayın. satırlarımı es geçmeyin. satırlarım da beni es geçmesinler. ama. başa dönersek. ben. kendi geçmişime sahip olamayan ben. balık tutmayı seçen biri olmadım hiçbir zaman. ama beni tutan balık oldu. oltayı ben atardım. ama balık beni tutardı. balık beni tutardı ve. ve hiçbir şey mutlu edemezdi beni o andan sonra. yani artık sonrası yok demekti. bakın. dikkatle okuyun beni. kelime aralarımı kaçırmayın. satırlarımı es geçmeyin. beni es geçmeyin. beni. yani kör bir balıkçıdan bahsetmiyorum. dikkat edin.

peki ya ne olurdu? yani dünyayı tek bir lokmada yutsam? yutabilsem? ne değişirdi?

Uğur Ergün

Yorum bırakın

Filed under Düzyazı, Deneme