Monthly Archives: Aralık 2014

ASİL GÖZYAŞLARI

asil gözyaşları

Kirli bir mayısı ağlıyordu rüyalarında, çocuksu gülüşlerin
Sahte aşklara yelken açıyordu müstakil cennetinde kalbin
Ufak bir mezarlık taşıyordun, en derin düşlerinde, sessizce
Ve gözlerin uzaklardaki bir ufka dalıyordu, elbet nedensizce

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Şiir

KESİN BİLGİ, YAYALIM

Bugün arkadaşım bana kitap verdi, ben de bir hitap verdim ona. Böyle bitap düşmüş kelime oyunları yapmak pek bana göre değil denebilir aslında. Kadıköy’e geldiğimde evime en yakın duraktan geçen otobüsün bitmek bilmeyen o uzun kuyruğuna girdim. Uzun dediysem içinde şair abartması mevcut tabi. Otobüse bindiğimde oturdum ve kitabın sayfalarını çevirdim. İlk sayfaya not düşmüştü dost: “Turuncunu yitirdiğinde portakal bahçesinde bekliyor olacağım.” diye. Turuncu asla bitmeyecek dedim içimden.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Düzyazı

bunnymenesque

Gecenin içinden çıkıp geliyorsun
Islak tenin vücuduma değiyor hafifçe
Nasıl oluyor da dökülüyor tüm yıldızlar
Nasıl oluyor da bütün bulutlar kan ağlıyor
Dilin dilime değince

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Şiir