düşmekte olan uçağa övgüler

gotik

her hayat kendi intihar öyküsünü barındırır

-bir çizgi film gibiydi her şey
yerçekimini öğrenene kadar düşmediğimizi sanıyorduk-

aslında tam da yüksek bir yerden düşüyorken
tuttu ve bırakmadı elimi

odam karpuzlu sakız kokuyordu
o günlerde
bu koku beni delirtiyordu

kanayan balonlarım
kanayan burun deliklerim
pas tadına eşdeğer değersizliğim

üst üste iki gün aynı kişi olmaktan oldukça sıkılmıştı bedenim
uçağın motorları arızalanmıştı
kafamda sormaya cüret edemediğim sorular vardı
dudaklarıma acı bir şehvet sürdüm
yetmedi dudaklarıma seni sürdüm
süründüm

çünkü
bir seni unutmam ben
hayat işte

şimdi kudüste minik bir fare olmak vardı
hayvanat bahçesinde yavru bir panda
cennetin vaad edilmişliğinde bir melek
kalbim güm güm nutella

her hayat kendi intiharını yaratır

ve uyku da tutmayınca
meleğimi hayal eder
meleğimle mutlanırım

uğur ergün

Yorum bırakın

Filed under Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s