Monthly Archives: Mayıs 2017

sızı

Önümde tertemiz bir defter duruyor ve ben cinayet romanı yazmaktan alışılagelmişin aksine bir istemsizlik eşliğinde vazgeçiyorum.

Elimdeki küçük ama keskin çakıyla oynuyorum. Yıllar evvel kuzenimden almıştım. Çoktandır unuttuğum acıyı bana hatırlatması için avcumun içini çakıyla hafifçe kesiyorum.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

yaramaz bir oğlanın kum saati hayalleri

küflenmişti tüm sözcükler. kelimeler tamamen anlamsızlaşmıştı. bu yüzden sana özlemle sarıldım. vücuduna bir dine tapar gibi inandım. sen gelmeden önce, küllerinden yeniden doğan bir sigarayı içmek gibiydi bedensizliğin tarifi. nedensizliğimin nedeni bulunmuştu. varoluşun o kulak tırmalayan uğultusu hala duyulur. kıyılarında sağır deliliğin.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

iyi şanslar dostum

Tanıdığım insanlar birer birer ölüyor. Artık o kadar çok sevdiğim öldü ki birinin daha ölmesi beni hiç şaşırtmayacak.

Şu an çok yakın bir arkadaşımın yanı başında biramı yudumlayıp deli gibi gülüyorum; o ise gülmüyor, ağlamıyor, sinirlenmiyor… Bunları yapamıyor çünkü o da diğer sevdiklerim gibi bir ölü.

Şu an müstakil cennetinde tanrısıyla yüzleşiyor olmalı. Alnına kanıyla iyi şanslar yazıyorum. İYİ ŞANSLAR DOSTUM.

Uğur Ergün

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

HÜRMETLER

Sevgili okurum, sana söylemem gereken şeylerden biri de şu ki; insanların gözünde kim olduğundan ya da ne yaptığından daha önemli bir şey varsa o da nasıl göründüğün gerçeğidir. (Diğer bir deyişle kendini nasıl gösterdiğin)

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Düzyazı, Deneme

circus

Bir sirk gibiydi her şey
Oldukça tehlikeli gözükse de
önceden planlanmıştı hepsi
Yine de her an ters gidebilirdi bir şey

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Şiir