Monthly Archives: Ekim 2017

John Steinbeck – İnci

inci

Pulitzer ve Nobel Edebiyat Ödüllerini kazanan John Steinbeck, İnci kitabında bilindik bir Meksika halk hikayesinden yola çıkar. Steinbeck Perişanlığı ve incinin bulunuşuyla gelen umutları oldukça iyi resmederken tüm bu umutların birer birer çöküşünü de dram yapmadan olduğu gibi okura aktarır.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Kitap Önerisi

SAM YELİ

Yağmurlu bir temmuz sabahı ve saçlarımın arasından kayıp giden bi sam yeli. Bugün hiçliğe uyandım.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

sana geliyorum

Günaydın sevgilim
Seni çok özledim
Şimdi yoluna düştüm
sana geliyorum
Dünyayı aştım sana geliyorum
Ölümlerden geçtim sana geliyorum
Kalbini sevdim
Kalbine geliyorum

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Şiir

LITTLE PIGGY

Öykü Gazetesi

Küçük domuzcuk baktı kaldı suratıma. Annesi vefat etmişti. Kafasını okşayıp şefkatle sevdim onu. Kaybedilmiş yıllarımın çocuksu sevgisi.

Burnunda biraz çamur vardı. Çamurda biraz ben vardım. Kısacası umrumda değildi kirlenmek. En güzel elbiselerimle domuzcuğa sarıldım. Sonra ağaçlar vardı meyveler veren. Gölgeler içinde bir domuzcuk bir ben. Hepsi turuncuydu. Her şey. Herkes. Neşeli bulutlar ve özgürlük vadeden bir gökyüzü. Domuzcuğa parmağımla gökyüzünü işaret ettim. Sadece aptallar parmağın ucuna bakardı. Domuzcuk ise zekiydi. Ve annesinin gökyüzünde olduğunu hemen anladı o da. Beni kalkmam için zorladı. Kalkınca da eski püskü boş bir binaya ağır ağır götürdü. Biraz tereddüt etmeme rağmen onu takip edip içeri girdim.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

ne işe yararsın ey gemi / getirmiyorsan bana sevdiğimi

seni bana getirmeyen gemiler var bu ülkede ve ben o gemilerden nefret ediyorum. sonra burnum sızlıyor gözlerim yanıyor, yaşarıyor. yok efendim, ağlamak yok, çok beklersin. ama ben de çok bekliyorum sevdiğimi. çok bekliyorum günlerin ve saatlerin geçmesini. güneşin bir tuval ıslaklığında dört kez daha batıp dört kez daha doğmasını bekliyorum.

umarım daha da çok bekletmez beni.

uğur ergün

Yorum bırakın

Filed under Düzyazı