kelebek yağmuru

kelebek

senin çantanda unuttuğun bir elmada-
ki kurdum
unuttuğun müddet boyunca binlerce
düş kurdum

bir ara çantandaki saatin zembereği
boşandı üzerime
üzerime kelebekler yağdı gökyüzünden
boş boş andı durdu ruhum ruhunu kelebeğin
sonra boşladı günün geri kalmış anları ruhumu
tırmandım tırmanabildiğim kadar
tırmandım belki sana kadar
tırmandım belki dağlar boyu

evet senin çantanda unuttuğun o elmadaki
kurdum
kendimi bir geçe
binlerce cümle kurdum durdum
hürdüm bunları söylemeden
yazmadan
dile getirmeden önce
kalbim alışmıştı
çoktan beri alışık olduğu şeylere
fakat yine de söylemeden olmazdı
deniz tuzluydu
dağlar karlı
gece sırılsıklamdı
göremediğin ayın karanlık yüzünde bile

bilemediğin şeyler vardı sanırım
anımsayamadığım karelerde duruyordu belki bunlar
ve pusluydu kim bilir üstü ne kadar

oysa sen bir yalvaç olsan bile dayanamazdın
hem zaten
inceden yağan kelebeklerdi üzerime
elmanın üzerindeki kurdum unutma ben

benim üzerime
zemberekten boşanan rüyalarımda
yağan

işte elmanın şu çıkmaz sokağında rüyalarım
hep boşa çıkıyordu belki de

güzelim ama yine de
ama yine de güzelim
kelebekler
bizi bekler

kelebek yağmurum

uğur ergün

Yorum bırakın

Filed under Şiir

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s