Tag Archives: melek

iyi geceler tatlı kâbuslar

gece-gokyuzu-neden-karanliktir

Tanrım,
Bu dünyaya ölmeyen
öldürmeyen melekler bağışla
Tersten yazılmasın sonra
eski ahitler
Tersten yakılmasın sonra
hüzünlü parliamentler
Sonra ben de çokum esasında
fazlayım,
fazlalığım bu dünyaya

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Şiir

LITTLE PIGGY

Öykü Gazetesi

Küçük domuzcuk baktı kaldı suratıma. Annesi vefat etmişti. Kafasını okşayıp şefkatle sevdim onu. Kaybedilmiş yıllarımın çocuksu sevgisi.

Burnunda biraz çamur vardı. Çamurda biraz ben vardım. Kısacası umrumda değildi kirlenmek. En güzel elbiselerimle domuzcuğa sarıldım. Sonra ağaçlar vardı meyveler veren. Gölgeler içinde bir domuzcuk bir ben. Hepsi turuncuydu. Her şey. Herkes. Neşeli bulutlar ve özgürlük vadeden bir gökyüzü. Domuzcuğa parmağımla gökyüzünü işaret ettim. Sadece aptallar parmağın ucuna bakardı. Domuzcuk ise zekiydi. Ve annesinin gökyüzünde olduğunu hemen anladı o da. Beni kalkmam için zorladı. Kalkınca da eski püskü boş bir binaya ağır ağır götürdü. Biraz tereddüt etmeme rağmen onu takip edip içeri girdim.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı