Tag Archives: Öykü

KURGUSUZ ÖYKÜLER GECESİ

Öykü Gazetesi

Çünkü belki de ruhu şad olur. Doğruya doğru, bu sefer kurgu yok.

6 yaşında şort giyen minik bir delikanlıyken arkadaşlarla yüksek bir yerden atlıyorduk. Son atlayışımda işler ters gitmişti ve dizimin üstüne düşmüştüm. Aksi gibi canım fena yanıyordu. Ama işin ucunda erkekliğe bok sürdürmeyeceğiz ya, mağrur bir savaş gazisi edasıyla bir köşeye oturdum. Fakat baktım çok kanıyor, acı da dinmek yerine iyice artıyor, vakit kaybetmeden eve babaannemin yanına geldim.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Anı, Öykü, Düzyazı

DÜNYEVİ RUHLAR MÜZİKALİ

x

Dünyevi Ruhlar müzikalinde sesinizi görmüş, yüzünüzü duymuştum. Sahi sizdiniz o. İç gıcıklayıcı bir yüzünüz, bakmaya doyulmayan sesiniz vardı. Kelimelerce konuşmuş, hayatlarca dans etmiştik. Portakal kadar sarhoş olmuştuk birlikte ve hayallerce sevişmiştik.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

LITTLE PIGGY

Öykü Gazetesi

Küçük domuzcuk baktı kaldı suratıma. Annesi vefat etmişti. Kafasını okşayıp şefkatle sevdim onu. Kaybedilmiş yıllarımın çocuksu sevgisi.

Burnunda biraz çamur vardı. Çamurda biraz ben vardım. Kısacası umrumda değildi kirlenmek. En güzel elbiselerimle domuzcuğa sarıldım. Sonra ağaçlar vardı meyveler veren. Gölgeler içinde bir domuzcuk bir ben. Hepsi turuncuydu. Her şey. Herkes. Neşeli bulutlar ve özgürlük vadeden bir gökyüzü. Domuzcuğa parmağımla gökyüzünü işaret ettim. Sadece aptallar parmağın ucuna bakardı. Domuzcuk ise zekiydi. Ve annesinin gökyüzünde olduğunu hemen anladı o da. Beni kalkmam için zorladı. Kalkınca da eski püskü boş bir binaya ağır ağır götürdü. Biraz tereddüt etmeme rağmen onu takip edip içeri girdim.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı

yarım limon

Kanon 2010

önce bir kedi gördüm havada. uçuyordu. rüzgarı da arkasına katmış havadaki bir kuşun peşinden uçuyordu. becerebilse bir fare gibi tek lokmada yutmaktı bütün çabası.

Okumaya devam et

Yorum bırakın

Filed under Öykü, Düzyazı